A History in my Heart [a repost]

I met her five years ago. I always fing her so nice… For me, she’s the most beautiful. At the first time i thought it was just a crush…but as the years passes, i found it was not.

The last year for my high school life, i can descride, as the most unforgetable part, most uneasy, most weak, and the most teary part of my heart. I felt how and whats the feeling of being ignored, the feeling na para kang mapagkaisahan… Pakiramdam na sa sobrang sakit ay lolokohin mong pilit ang sarili mo na ok lang ok lang kahit sa lood ay hindi.

End of HighSchool Life, Hurt of Ache

March 2006. Masaya na rin ako kahit magkakahiwahiwalay na kami. Kasi, sa U.P.L.B. rin sya papasok. Although i was not mature enough for a “love” thoughts, i decided to tell her whats inside me…not making my self as a ghost anymore na sa tanging usapusapan lang ng iba maririnig kung ano talaga ang nararmdaman ko para sa kanya.I gave her a letter..written there was my feeling for her. Nung una sabi ko sa sarili ko, harap harapan ko na lang sa kanya sabihin but i cant nung kaharap ko na sya.

After that, ok lang. Ok lang. Parang wala lang. I just thought then that i was ok. But i know, walang ganung impact sa kanya ang ginawa ko. sa akin ok lang…wala ako magagawa kahit masakit isipin. Naramdaman ko nun na siguro talagang di nya ako mapapansin.

Vacation came ang we graduated. Text text na lang. I sent text messages to almost all of my classmates. Pero pagdating sa kanya, di ko sya matext ng basta basta. Ingat ako sa nga word. Her replies for me are very important. sayang nga lang at nakikihiram lang ako ng cellphone nung mga panahong iyon. Bihira sya magreply. Maikli pa. Ramdam ko na di siya masaya na katext ako. But inspite of that, i kept myself “ok”. Ok lang…kung di sya magreply text text ko na rin ung dalawa kong naging close na kaibigan.

The Holy Week

A week that strike me form above that set my feeling falling form heaven to hell. Malimit siyang unlimited. Alam ko un. Ganun din ang isa sa dalawa kong sobrang naging close na kaibigan nung panahong iyon. BIHIRA si riz magreply sa akin. But i know malimit nya katext si ramon. I don’t want to think of any matter between them. Alam ko na alam naman ni ramon what is my feeling for her.

Isang dapit hapon, nakatanggap ako ng text niya. Masaya ako nung una paro nung mabasa ako ang tanong niya, di ko alam ang dapat ko maramdaman. “May balak ka bang ligawan ako?” Nagreply ako ng oo. Un lang ang nireply ko sa kanya. She sent a reply, “pedeng wag na?” Then i asked “bakit?” Then she answered. Sobrang sakit na naramdamn ko.”Ayoko magpaasa. Sensya ka na ha. wala talaga eh.” Para akong nakuryente. Tumigil ang mundo ko. I cant move. Higa lang ako. Ilang minuto rin ang nagdaan. Nagreply ako ng ok lang. ayos lang sa akin sabay bura sa text niya. Tahimik na lang ako. Ang sakit. Sobra. Noon ko lang iyon naramdaman. Sa mga panahong iyon, napatunayan ko ang totoo.

Nahulog ang loob nya sa aking kaibigan. Sobrang sakit lalo. Bakit sa kanya pa… I felt so weak. Na parang wala talagang karapatang mahalin niya. Unang pagkakataon ko iyon para iyakan ang isang babae.

Wala ako magawa. naalala ko nung nasa simbahan kami…sama sama kmi nung nagsimbang mga magkakaklase. Ayoko silang makitang dalawa. Sobrang sakit. Parang inaasar ako.Parang pinagiwanan ako. Na Parang wala na talagang para sa akin..

Ngayon, sa bagong buhay estudyante ko, pilit kong nililimot ang lahat. I just say to my self that i am not affected. “Galit” ba ang nararamdaman ko? hindi siguro…dala lang siguro ng emotion…

Mahaba pa ang panahon. Di dapat ako mabaon sa ganitong pakiramdam sa mahabang oras.

-friendster blog, July 7, 2007

Advertisements

7 thoughts on “A History in my Heart [a repost]

  1. Kinikilig ako ng muntik ng bonggang bongga…:)
    Natutuwa naman ako sa blog mo kuya lon medyo makamasa, makabansa, tatry ko nga din yan medyo puro poem centered ako….

  2. Ang sweet mo grabe. BEST UPLB/SAN PABLO LOVE STORY I HAVE EVER HEARD/READ! I am hoping that you guys will get to last forever… 😉 And someday when I get to find a love of my own, I could be as lucky as you too…:)

  3. After so long, ngayon co lang to nabasa..Really?may naging something between Ramon and Rozza?that’s interesting..hehhehee, but I love the blog..ingat lang sa typo, hehehehe…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s